Als je na een opname thuis komt voel je je verward.  Je conditie is verre van goed, bent vaak wat kilo's bijgekomen (door medicatie), het is een ander seizoen geworden dan voor de opname.

Ik ben bijvoorbeeld in opname geweest in de zomer en pas op 5 november naar huis gegaan.  De start van het schooljaar (wij hebben drie kinderen) is mij totaal ontgaan.

Wat nu?

Je probeert eerst om je zelfvertrouwen terug te vinden.  Daarbij ga je in kleine alledaagse dingen bevestiging zoeken dat je iets kunt.  Ook een nieuwe aktiviteit of hobby kan voor een boost in je zelfvertrouwen zorgen.

Wat met werk?

Je kunt direct beginnen te werken, maar ik zou dit niet aanraden, omdat je fysiek en mentaal er nog niet volledig klaar voor bent.  Zelf heb ik dit eenmaal gedaan, direct gaan werken.  Het vraagt zoveel concentratie en doorzettingsvermogen.  Ik heb weken aan een stuk uitgeput thuisgekomen van het werk.

Wat met je ziekte?

Je gaat je ziektebeeld een plaats geven in je leven, alleen gaat het tijd vragen.   Ik probeer soms naar mijn ziektebeeld te kijken als iets dat een ander niet heeft.  Ik kan éénmaal ergens komen en de locatie/plaats in mijn geheugen opslaan.  Soms verras ik ook mensen, die ik bijvoorbeeld 5 jaar niet gezien heb.   Dan vertel ik zaken van vroeger, die ze allang vergeten waren.

 

Wat met je omgeving?

Ik vond het vooral moeilijk dat mijn partner direct na de opname haar frustaties, gevoeligheden over de aanloop naar de opname, de opname zelf deed.

Ik had zoveel zaken waarin een weg moest vinden, ik voelde me al klein door gebrek aan zelfvertrouwen en dan de gevoelens van partner hier nog bij.

Het herstel is zeker zo moeilijk als de opname zelf.